سروده ی مریم قدس برای همسر دربندش فیض الله عرب سرخی

مریم شربت دار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی، عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که پس از کودتای انتخاباتی 22 خرداد بازداشت و همچنان در بند است، شعری برای همسر خود سروده است.به گزارش نوروز، متن این سروده به شرح زیر است:

من دلم می خواست بسرایم برایت قصیده ای به بلندای آفتاب عمرماندیدم چه کوتاهست ...همسرم ! آرام جانم !دل من خواست به تصویر کشمقصۀ عشق و دلدادگیماناما چه قاصربود قلم ...خواستم فریاد کنم غصۀ دوری و هجرانمانلکن درگلو شکست ...سرودم و رسم کردم و فریاد زدمنه برای من و توکه درونم غوغاستشورشی نا پیدا قلب دلتنگ مرا ، به تپش می داردو من از گوشۀ خلوتکده ام ، دیده ام بس عشاقکه اسیر ستم و مکر و دروغبینشان دیوارها ، میلۀ زندان هادیده ام هریک را ، با غزلواره ای از عشق و صفابه بلندای طلوع آفتابو چه زیبا دیدم عشق و شیدایی را به شکوه مهتابو شنیدم رازها ، از دل فریادها ، که گذر می کند ازفاصله ها... من به چشمم دیدم عشق "مهرک" به "شهاب"و "سپهر" ی که چه بی رحمی ها ، به طفولیت خود تجربه کرد ... من گواهی بودم اوج دلدادگی "مهسا" را ، با شکوه صبرشاز پس سیل جفا ، که فرو ریخته بر "مسعود" ش ... اشکهایم بارید در غم هجر "حسین"که "پرستو" ی دلش ، بال وپر ریخته هر سو می رفتتا ز دلبند اسیرش خبری یافت شود ... همه دیدند چه با عشق و محبت "ژیلا"همدل و همره یارش "بهمن"غم نوع بشر و محرومان آتشی افروخته ، در دل این دو غزال عاشق ... آسمان دل من ابری شد آن زمانی که "کیان" نیز گریستو خدا شاهد بود صبر زیبای "فهیمه" ، دل پر دردش راکه چه آرام و متین ، "مرتضی" را غزلی خواند ز مهر ... قلب من سخت فشرد ، دلم از غصه گرفتکه نگاه "حجت" ، از درون سلول بندها را کاوید ، تا به سلول "نفیسه" برسد ... و دگر قصۀ من نیست فقط غزل عشق من و "فیض الله"که حکایت باقی است تا که دنیا فانی است ...