گیاه تبعیدی

گیاه تبعیدی/ صبا واصفی وقتی رفتی صدا هم نماند تاریکی همه چیز را بلعید باد، بی صدا بر مویرگ های خاطراتم پیچید آب، بی صدا در سلول جویبار برکه شد مثل گیاهی تبعیدی
.
.
.
(برای مشاهده کامل شعر به لینک زیر مراجعه کنید):

نویسنده سارا شمس ( سمیرا نصیری )

0 نظرات:

ارسال یک نظر

نه بر حسين بلكه بايد بر مذهبي گريست كه عالمانش پاره شدن عكس مردگان را وقيح تر از دريده شدن سينه زندگان مي دانند!

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)